Tropenkolder

Een blog over de avonturen van een jong gezin die hun 'tropenjaren' in de tropen doorbrengen...

Groen!

Groen!!

Op veler verzoek, nu dan eindelijk een update vanuit Ibenga..

Vergeleken met onze aankomst hier in Zambia is onze omgeving compleet veranderd door de vele regen in dit seizoen. Een aantal maanden geleden was de rivier achter ons huis opgedroogd, kwam er regelmatig geen water uit de kraan en was het snik en snikheet. Na een aantal maanden volop regen is het nu aangenaam koel, de rivier is gevuld met kolkend water en het is overal groen. Ontzettend groen. Uit alle hoeken en gaten groeit van alles en het groeit razendsnel. Op de lokale markt is van alles in overvloed te krijgen: tomaten, avocado’s, mais, bananen, watermeloen, aubergine, casave, guava, komkommer. Te veel om op te noemen..

Ook in huize Bussink heeft de drift om van alles te planten en te zaaien ernstig toegeslagen. We hebben al heerlijk genoten van pompoen, mango en papaya uit eigen tuin en binnenkort hopen we watermeloen, mais en bananen te oogsten. Wat een feest...

Het regenseizoen brengt ook wel wat narigheden met zich mee. Niet alle bomen blijken bestand tegen de heftige stormen en moeten het ontgelden. Dit is ook het seizoen waar malaria welig tiert en slangenbeten aan de orde van de dag zijn.

In het ziekenhuis is het malaria seizoen dan ook volop losgebarsten. Het laboratorium draait overuren om iedereen met verschijnselen te testen op deze ziekte. De afdelingen liggen vol met zieke malaria patiënten en de medicatie is niet aan te slepen. Tot nu toe zijn we gelukkig nog altijd in staat geweest om iedereen een goede behandeling te geven, maar voor sommigen kan deze ziekte alsnog ernstig verlopen.

Normaal gesproken worden alle huizen aan het begin van het regenseizoen gesprayd om te voorkomen dat muggen in huis kunnen overleven en malaria over kunnen brengen. Helaas is dit om onbekende reden niet gebeurd en is er zojuist pas begonnen met het sprayen. Mede daarom is het malaria seizoen hier hevig en het einde nog niet in zicht..

Zelf beschermen we ons tegen malaria door profylactische antimalaria middelen te nemen en slapen we uiteraard onder een muskietennet, maar alsnog worden we geregeld gestoken. Tot nu gelukkig nog malaria! #fingerscrossed

We hebben nu een aantal maanden in het ziekenhuis gewerkt en de kop is er nu echt af. De afgelopen periode was gevuld met veel frustraties, uitputting en wat (kleine) successen. Het valt ons niet mee om echt geaccepteerd te worden in het ziekenhuis en we komen op veel vlakken weerstand tegen en dit maakt ons dagelijks werk soms erg moeilijk. Het valt ook niet mee om te zien hoe patiënten in schrijnende toestand uiteindelijk naar het ziekenhuis komen en je niet zoveel meer voor ze kunt doen. Het werk hier is absoluut een uitdaging. Maar gelukkig is het ook een plek waar we nieuwe dingen hebben geleerd, nieuwe vriendschappen hebben gemaakt en ondanks een moeilijke start zien we onze toekomst hier positief tegemoet. Groen licht, wat ons betreft!

Hella heeft het gelukkig vanaf de eerste dag al volop naar haar zin. Ze kan heerlijk op avontuur in de tuin, in het zwembadje spelen en achter de poes aan. Samen met haar nanny Petronella heeft ze het echt goed naar haar zin en is ze eigenlijk altijd vrolijk en goed gemutst. Ze is het beste van ons geïntegreerd in de Zambiaanse cultuur: ze eet het liefste nsima en ze spreekt haar eerste woordje Bemba, ‘awe’. Dit betekend ‘nee’, dus…

Het is wel jammer de opa’s, oma’s, tantes en ooms op afstand moeten meegenieten van al haar ontwikkelingen. Maar gelukkig hebben we dit jaar al veel bezoekjes op de planning staan.

Lieve groetjes vanuit Ibenga – waar het wederom regent..

Groen!

Groen!!

Op veler verzoek, nu dan eindelijk een update vanuit Ibenga..

Vergeleken met onze aankomst hier in Zambia is onze omgeving compleet veranderd door de vele regen in dit seizoen. Een aantal maanden geleden was de rivier achter ons huis opgedroogd, kwam er regelmatig geen water uit de kraan en was het snik en snikheet. Na een aantal maanden volop regen is het nu aangenaam koel, de rivier is gevuld met kolkend water en het is overal groen. Ontzettend groen. Uit alle hoeken en gaten groeit van alles en het groeit razendsnel. Op de lokale markt is van alles in overvloed te krijgen: tomaten, avocado’s, mais, bananen, watermeloen, aubergine, casave, guava, komkommer. Te veel om op te noemen..

Ook in huize Bussink heeft de drift om van alles te planten en te zaaien ernstig toegeslagen. We hebben al heerlijk genoten van pompoen, mango en papaya uit eigen tuin en binnenkort hopen we watermeloen, mais en bananen te oogsten. Wat een feest...

Het regenseizoen brengt ook wel wat narigheden met zich mee. Niet alle bomen blijken bestand tegen de heftige stormen en moeten het ontgelden. Dit is ook het seizoen waar malaria welig tiert en slangenbeten aan de orde van de dag zijn.

In het ziekenhuis is het malaria seizoen dan ook volop losgebarsten. Het laboratorium draait overuren om iedereen met verschijnselen te testen op deze ziekte. De afdelingen liggen vol met zieke malaria patiënten en de medicatie is niet aan te slepen. Tot nu toe zijn we gelukkig nog altijd in staat geweest om iedereen een goede behandeling te geven, maar voor sommigen kan deze ziekte alsnog ernstig verlopen.

Normaal gesproken worden alle huizen aan het begin van het regenseizoen gesprayd om te voorkomen dat muggen in huis kunnen overleven en malaria over kunnen brengen. Helaas is dit om onbekende reden niet gebeurd en is er zojuist pas begonnen met het sprayen. Mede daarom is het malaria seizoen hier hevig en het einde nog niet in zicht..

Zelf beschermen we ons tegen malaria door profylactische antimalaria middelen te nemen en slapen we uiteraard onder een muskietennet, maar alsnog worden we geregeld gestoken. Tot nu gelukkig nog malaria! #fingerscrossed

We hebben nu een aantal maanden in het ziekenhuis gewerkt en de kop is er nu echt af. De afgelopen periode was gevuld met veel frustraties, uitputting en wat (kleine) successen. Het valt ons niet mee om echt geaccepteerd te worden in het ziekenhuis en we komen op veel vlakken weerstand tegen en dit maakt ons dagelijks werk soms erg moeilijk. Het valt ook niet mee om te zien hoe patiënten in schrijnende toestand uiteindelijk naar het ziekenhuis komen en je niet zoveel meer voor ze kunt doen. Het werk hier is absoluut een uitdaging. Maar gelukkig is het ook een plek waar we nieuwe dingen hebben geleerd, nieuwe vriendschappen hebben gemaakt en ondanks een moeilijke start zien we onze toekomst hier positief tegemoet. Groen licht, wat ons betreft!

Hella heeft het gelukkig vanaf de eerste dag al volop naar haar zin. Ze kan heerlijk op avontuur in de tuin, in het zwembadje spelen en achter de poes aan. Samen met haar nanny Petronella heeft ze het echt goed naar haar zin en is ze eigenlijk altijd vrolijk en goed gemutst. Ze is het beste van ons geïntegreerd in de Zambiaanse cultuur: ze eet het liefste nsima en ze spreekt haar eerste woordje Bemba, ‘awe’. Dit betekend ‘nee’, dus…

Het is wel jammer de opa’s, oma’s, tantes en ooms op afstand moeten meegenieten van al haar ontwikkelingen. Maar gelukkig hebben we dit jaar al veel bezoekjes op de planning staan.

Lieve groetjes vanuit Ibenga – waar het wederom regent..